บทที่ 213 แยกแยะไม่ออก

ม่านตาของภัสกรณ์ขยาย เย็นเหมือนเยือกน้ำแข็งแล้วจ้องมองไปทางรูปที่อยู่บนหนังสือพิมพ์

นภนัยมองไปทางสายตาของเขาแล้วเห็นภาพชายหญิงที่อยู่ในหนังสือพิมพ์ก็รีบร้องขึ้นมาอย่างมีความสุข “อ๊าย นี่ไม่ใช่นีรชาเหรอ?แล้วผู้ชายคนนี้คือผู้อำนายการของโรงพยาบาลเมืองA

บทที่ 214 ยังมีโอกาส

หน้าที่ซีดขาวของนีรชาแดงขึ้นมาทันที ขายขี้หน้าจริงๆ!กางเกงเลอะกลางถนนแถมยังมีคนมาพบเห็นอีก!

พอเห็นหน้าตาที่ทำตัวไม่ถูกของนีรชาพรยศก็เข้าใจทันทีเลย

หน้าที่ขาวใสของเขาก็เริ่มแดง แล้วถอยหลังไปหนึ่งก้าวไม่รู้จะจัดการกับเรื่องที่เกิดขึ้นยังไง

ตอนนี้ไ

บทที่ 215 สีหน้าแย่

นีรชาวิ่งหนีออกจากรถของพรยศเหมือนมีผีไล่ตามหลัง รีบถอดกระโปรงออกแล้วกินยาแก้ปวดสองเม็ดจากนั้นก็อาบน้ำอุ่นๆนีรชาถึงจะรู้สึกสบายตัวขึ้น

พึ่งคลานขึ้นไปบนเตียงกำลังจะเตรียมตัวนอนโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

บนจอโทรศัพท์คือชื่อของภัสกรณ์ นีรชาจ้องไปทางจอโทรศัพท