บทที่187 คาดหวังรอคอย

นีรชาหันกลับไปมอง ต้นตอของเสียง

สายตานั้นเกือบจะทำให้เธอร้องกรี๊ดไม่ออก

ด้านหลังของเก้าอี้นอน มีงูตัวใหญ่ สีดำกำลังคลายพิษ ยกตัวขึ้นครึ่งตัว ขู่ฟ่อฟ่อเลื้อยเข้ามา

หัวสามเหลี่ยมดูแล้วดุร้าย คอนั้นแผ่ขยาย ลวดลายเหมือนแก้ว

งูเห่า มันคืองู

บทที่188 สวยงามเช่นนี้

นีรชาตื่นขึ้นมาจากเตียงผู้ป่วย ก็เป็นเวลาใกล้ค่ำแล้ว

ห้องผู้ป่วยแบบ VIP ที่คุ้นเคย กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่คุ้นเคย อาการเจ็บที่ได้หายไปเหลือเพียงอาการชาและบวม

ใครเป็นคนที่พาเธอมาโรงพยาบาลกันนะ ภัสกรณ์เหรอ เขาอยู่ไหน

แสงสว่างในห้อง

บทที่ 189 ทั้งเขินและอาย

นี่เป็นจูบของภัสกรที่นุ่มนวลที่สุด นุ่มนวลจนไม่เหมือนว่าเป็นภัสกรณ์

ริมฝีปากของทั้งสองไม่อยากแยกออกจากกัน เมื่อจ้องมองซึ่งกันและกัน หน้าก็แดงขึ้นมาทันที

“ฮาฮา คุณแทน หน้าคุณแดงแล้ว”นีรชาชี้ไปที่หน้าของเขาอย่างมีความสุข”ร้อยปีก็ไม่เคยเห็น คิดไม่ถึงว่า คุณ