บทที่ 169 เพื่อนธรรมดา

ทุกอย่างกลับมาเหมือนปกติ นีรชาทำหน้าไม่พอใจ ภัสกรณ์จะบ้าตายอยู่แล้ว “เป็นอะไรไปอีก?เมื่อกี้สบายมากไม่ใช่เหรอ?ทำไมพึ่งสบายเสร็จก็ทำหน้าบึ้งหละ?”

นีรชาไม่มีแรงที่จะมาทะเลาะกับเขาแล้ว ถามไปตรงๆว่า “ภัสกรณ์ คุณตั้งใจจะไม่ปล่อยฉันไปแล้วใช่ไหม?”

ภัส

บทที่ 170 รอยจูบ

สุดท้ายนีรชาก็ลาออกจากงาน ครั้งนี้เธอออกอย่างง่ายดาย ตอนนี่นีรชาลากับพรยศเขายังพูดมาว่า “น้ำ เธอเจอคนที่มีพระคุณในชีวิตแล้ว”

คนที่ทรยศว่าคงจะเป็นภัสกรณ์มั้ง ทุกการกระทำของเธอมีเงาของภัสกรณ์ตามติดตลอด แต่นีรชารู้สึกสงสัยอย่างมากว่าภัสกรณ์เป็นคนที่มีบุญค

บทที่ 171 ยิ้มกว้าง

รอนภนัยถอดเสื้อผ้าออกแล้ว นีรชาจึงเข้าใจว่าเมื่อสักครู่ทำไมเธอจึงพูดเช่นนี้

ทั้งหน้าอก เอว โคนต้นขา ต่างก็มีรอยแดงๆม่วงๆฟกช้ำเต็มไปหมด รอยต่างๆเหล่านี้เห็นได้ชัดว่าค่อยข้างใหม่ ล่าสุดไม่น่าจะเกินเมื่อวาน

พนักงานนวดของร้านเห็นเข้าก็ปิดปากกล่าวว่า “คุณนภคะ