บทที่ 167 อย่าโกรธแล้วนะ

ในห้องทำงานที่หรูหรา หัวหน้าฝ่ายต่างๆของบริษัทที.เอส พร็อพเพอร์ตี้กรุ๊ปกำลังประชุมอยู่ หัวหน้าฝ่ายการเงินกำลังรายงานเรื่อง

ภัสกรณ์เม้มปากตั้งใจฟังมาก

โทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะดังขึ้นมาอย่างกระทันหัน ภัสกรณ์เหลียวมองไปก็ยิ้มที่มุมปาก “ฮัลโห

บทที่ 168 รังเกียจ

พอได้ยินพนักงานถามแบบนี้นีรชาก็เลยพูดไปตรงๆ “ขอบคุณค่ะ รบกวนโทรแจ้งตำรวจหน่อยนะคะ”

พนักงานหญิงอึ้งไปเลย มองไปทางภัสกรณ์ด้วยสายตาแปลกๆ สองคนนี้เหมือนจะเป็นแฟนกัน แค่ทะเลาะกันแต่จะแจ้งตำรวจคงเกินไปละมั้ง?

ในร้านเริ่มมีคนชี้มาทางนีรชากับภัสกรณ์แล้

บทที่ 169 เพื่อนธรรมดา

ทุกอย่างกลับมาเหมือนปกติ นีรชาทำหน้าไม่พอใจ ภัสกรณ์จะบ้าตายอยู่แล้ว “เป็นอะไรไปอีก?เมื่อกี้สบายมากไม่ใช่เหรอ?ทำไมพึ่งสบายเสร็จก็ทำหน้าบึ้งหละ?”

นีรชาไม่มีแรงที่จะมาทะเลาะกับเขาแล้ว ถามไปตรงๆว่า “ภัสกรณ์ คุณตั้งใจจะไม่ปล่อยฉันไปแล้วใช่ไหม?”

ภัส