บทที่ 132 ว่างเปล่า

ณ ตอนนี้ นีรชาเริ่มรู้สึกไม่ปกติ ร่างกายร้อนระอุ ศรีษะเริ่มมึนงงเล็กน้อย ไม่ใช่ ไม่ใช่แบบนี้ นีรชาพยายามทำให้สติตัวเองกลับคืนมา

เมื่อกี้ยังดีๆอยู่ ไหงดื่มไวน์ของภัสกรณ์แค่แก้วเดียวกลับเป็นแบบนี้ไปได้ หรือว่าภัสกรณ์ใส่อะไรลงไปในเหล้า

เธอ

บทที่ 133 ดื้อเหลือเกิน

จันทน์ฉายแอบย่องกลับเข้าห้องของเธอ รีบไปยังห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ

เมื่อคืนวานนรุตม์บ้าจริงๆ เธอต้องรีบทำความสะอาดร่างกายตัวเองที่นรุตม์ทิ้งร่องรอยไว้

ตอนเช้าถือโอกาสบทที่นรุตม์ยังหลับอยู่แอบย่องกลับมา เธอกังวลว่าเดี๋ยวนีรชาจะมาเรียกเธอไปทานข้าวเช้าด้วยกัน

บทที่ 134 เธอประทับใจมาก

ดั่งพายุโหมกระหน่ำ นีรชาเหนื่อยจนสายตัวแทบขาด

นีรชากำลังพยายามอยากจะลุกขึ้นออกไป

แต่กลับถูกภัสกรณ์ดึงเอาไว้ เอาเธอมาแนบกับตัว

“น้ำ....” พลางสายตาอันลึกซึ้งทอดอารมณ์ไปทางนีรชา

“อะไรคะ” นีรชายังไม่ค่อยคุ้นเคยกับการอยู่ต่อหน้าภัสกรณ์ที่ทั้งโ