บทที่130 ค่ำคืนที่งดงาม

ดวงตากลมโตกรีดอายไลเนอร์เส้นบ้างของวีวี่ จ้องมองนีรชาจากด้านหลังอย่างเอาเป็นเอาตายตามสัญชาตญาณของผู้หญิงที่รู้สึกว่าภัสกรณ์กับผู้หญิงคนนี้นั้นมีความสัมพันธ์ที่ไม่ปกติ

“แทนคะ เธอคือใครคะ” วีวี่หยั่งเชิงถาม

“เธอถามทำไม”ภัสกรณ์หันไปถามและมองไปที่ใบหน้าของวีวี่

บทที่ 131 เริ่มพัฒนา

เห็นภัสกรณ์มีท่าทีไม่สนใจ วีวี่ ก็รู้สึกโกรธ

มองค้อนภัสกรณ์ พลางกล่าว “ แทนคะ ฉันขอตัวไปห้องน้ำนะคะ” บอกให้ภัสกรณ์รับรู้ เธอจึงเดินออกไป ยาที่เธอพกติดตัวมายังคงวางไว้ที่ห้องประชุมในห้องรับแขก

ภัสกรณ์พอเห็นนีรอะไรนั่นก็จิตใจล่องลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เธ

บทที่ 132 ว่างเปล่า

ณ ตอนนี้ นีรชาเริ่มรู้สึกไม่ปกติ ร่างกายร้อนระอุ ศรีษะเริ่มมึนงงเล็กน้อย ไม่ใช่ ไม่ใช่แบบนี้ นีรชาพยายามทำให้สติตัวเองกลับคืนมา

เมื่อกี้ยังดีๆอยู่ ไหงดื่มไวน์ของภัสกรณ์แค่แก้วเดียวกลับเป็นแบบนี้ไปได้ หรือว่าภัสกรณ์ใส่อะไรลงไปในเหล้า

เธอ