บทที่ 106 คุณบาดเจ็บแล้ว

จะให้นีรชาจากไปตอนนี้ก็ไม่ได้ เพราะเจ้าปาลก็ชอบเธอไปแล้ว

ตั้งแต่กินนมของนีรชา นีรชาก็ไม่กินนมของแม่นมอีกเลย ทุกวันร้องอุแว๊ๆอยากกินนม และก็ไม่ยอมกินนมของแม่นม

นีรชาอยากใช้เจ้าปาลดึงตัวนีรชาไว้จริงๆ ทุกครั้งที่ปาลร้องไห้ ก็วิ่งไปหานีรชาอ้อนวอนอย่างน่า

บทที่ 107 รอดูปฏิกิริยาของเธอ

“ ผมไม่เป็นอะไร รีบวิ่ง ! ” ภัสกรณ์จูงมือของนีรชารีบวิ่งอย่างสุดชีวิต

ดูเหมือนว่าด้านหลังจะมีคนกลุ่มหนึ่งตามมา ปังๆเสียงปืนรัวออกมา กระสุนปืนลอยข้ามหัวของพวกเขา ในใจของนีรชาเต้นรัวหวาดกลัวมาก

บทที่วิ่งเข้าไปในตรอกเล็กนั่น ทันใดนั้นมีคนกลุ่มหนึ่งกระ

บทที่ 108 เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย

แค่พูดไม่เข้าหูเอง ถูกยิงสองนัดเลย ?

นีรชาเงยหน้าขึ้น สบสายตาเข้าไปข้างในตาของภัสกรณ์ หัวใจเต้นอย่างอธิบายไม่ถูก

เก็บสายตาส่องแสงระยิบระยับของตัวเอง นีรชาก้มหน้าแล้วพูดนิ่งๆว่า : “ ใช่ไหม ? ฉันยังคิดว่าคุณไม่ใช่ลูกแท้ๆของเขา แต่ตอนนี้ คุณเป็นลูกแ