บทที่ 95 อานเหยียนหายไป

หลี่เฉินเย่นกุมมือของนางที่โอบด้านหลังเขาไว้ น้ำเสียงของชายหนุ่มช่างเย็นชาเหลือเกิน “ชูเซี่ย วันนี้เสด็จพ่อทรงมีราชโองการให้เสด็จพี่มอบกองกำลังทหารคืนมาทั้งหมดและส่งต่อมาให้แก่เปิ่นหวาง!”

ชูเซี่ยฝังใบหน้าเล็กๆไว้กับแผ่นหลังของเขาก่อนจะเอ่ยเส

บทที่ 96 ความฝัน

ฮ่องเต้ที่ทรงมั่นพระทัยว่าจะไม่แก่ไม่เจ็บและไม่ตายทั้งยังอายุยืนยาว เหตุใดพระทัยของฝ่าบาทจึงบิดเบี้ยวได้ถึงเพียงนี้ก็สุดแล้วแต่ผู้ใดจะล่วงรู้ได้

“ทหาร สั่งการลงไปให้ทหารทั้งหมดในจวนออกไปช่วยเจิ้นหยวนอ๋องตามหาองค์ชายน้อยอานเหยียน!”

“ส่งคนไปตรวจสอบว่ามีคนน่าสงสัยเข้

บทที่ 97 ตามหาเบาะแส

หลี่เฉินเย่นนิ่งเงียบไป จากนั้นชายหนุ่มก็ถอนหายใจลากยาว “หากเป็นเสด็จพ่อจริง ชาตินี้เปิ่นหวางก็ไม่อาจให้อภัยเขาได้”

อานเหยียนเป็นหลานชายแท้ๆของเขา อายุเพียงแค่สามขวบเท่านั้น ยังเป็นเด็กน้อยไร้เดียงสาไม่รู้ความสมควรอยู่ในอ้อมกอดพ่อแม่อย่างมีความสุขม