บทที่699ลักพ้าตัวท่านแม่

“เชียนซานข้าเคยบอกแล้วข้าไม่ใช่ชูเชี่ยดังนั้นเขาเป็นเช่นนี้ข้าก็ช่วยอะไรไม่ได้”องค์หญิงเวินซือพูดอย่างเย็นชา

เชียนซานมองดูองค์หญิงเวินซือที่นางเคยรู้จักในใจนางก็เย็นชาขึ้นมานางไม่คิดว่าจะเป็นเช่นนี้

“เจ้ากลับไปก่อนเถอะ”ไม่เพียงแต่หลี่เฉินเย่นเชียนซานองค์หญิงเ

บทที่700 ทำไม่ได้

“ที่จริงเรื่องนี้ก็ง่ายมากเจ้าไม่อยากให้แม่เลี้ยงขึ้นเตียงเสด็จพ่อเช่นนั้นก็ให้แม่แท้ๆไปถึงเวลาพวกเขาอยู่บนเตียงเดียวกันไม่แน่ท่านแม่อาจจะยอมกลับวังไปกับเสด็จพ่อ”จิงโม่พูดอย่างสะบายใจ

แผนนี้ก็เป็นแผนที่ดีนอกจากเขาใช้พลังคนอื่นเกรงว่าจะทำไม่ได้แต่ทำไมพอคิดว่าจะต้องทำเรื่อง

บทที่701อย่าทิ้งข้าไป

องค์หญิงเวินซือกำลังโกรธอยู่แต่พอเห็นเขาพยายามควบคุมตัวเองอยู่ในใจนางก็สงบลงมานางมองดูเขาและก็ต้องสงสารมาก

“เจ้าไม่กล้ามองข้าเหรอ?”นางรีบถาม

หลี่เฉินเย่นไม่พูดอะไรเขาก็ยังไม่กล้ามองหน้าเวินซือหญิงคนนั้นวางยาให้ตัวเองถ้าเขาสติแตกขึ้นมาอาจจะควบคุมเหตุการณ์ไว้ไม่ได