บทที่642กษัตริย์ผู้เอาแต่ใจ

หลี่ซี่ชะงักอยู่นานจึงตั้งสติได้คนที่หลี่เฉินเย่นบอกว่าอย่างทำให้เขาลำบากใจนั้นเป็นผู้หญิงที่อาจมีความเกี่ยวข้องกับเจ้าสำนักชูเซี่ย

“ฝ่าบาทข้าเพียงแค่เห็นว่าพวกเธอมีความคล้ายคลึงกันเล็กน้อยแต่ไม่สามารถยืนยันได้ว่าคือเจ้าสำนักชูเซี่ยข้า......”เห็นหลี่เฉินเย่นเหมื

บทที่643การคาดคะเนขององค์ชายซาน

“พวกเจ้าในนี้ใครสามารถหาภาพเหมือนของเจ้าสำนักชูเซี่ยเจอแคว้นจื่อสวี้เราเก่งกาจในวิชาเปลี่ยนหน้ามากที่สุดเสกชูเซี่ยออกมาหนึ่งคนน่าจะไม่มีปัญหาอะไร”กษัตริย์แคว้นจื่อสวี้ถามคนรอบๆด้วยเสียงเบาความจริงแล้วเขามีความคิดที่ว่าคนที่หลี่เฉินเย่นมาหาเป็นแค่ตัวแทนแต่แรกแล้วดั

บทที่644องค์หญิงเวินซือ

ในที่สุดคนของแคว้นจื่อสวี้ก็ได้ส่งภาพเหมือนมาให้หลี่เฉินเย่นหลี่เฉินเย่นหาอย่างไม่สนวันสนคืนในที่สุดในคืนที่สองนั้นตาของเขาได้สะดุดกับภาพวาดภาพหนึ่งในภาพวาดนั้นก็คือชูเซี่ย

ใบหน้าที่แสนธรรมดาแต่ดวงตากลับทรงพลังมากใส่ชุดขาวนั่งอยู่ในสวนอย่างสงบ

หลี่เฉินเย่นชะงั