บทที่629เจอกันนอกเมือง

ทหารทุกนายต่างอึ้งกันมากพวกเขาไม่คิดเลยว่าระหว่างที่ทหารสองฝ่ายเผชิญหน้ากันเด็กทั้งสองกลับไม่เอาทหารไปป้องกันตัวเลยสักนายแต่กลับเดินไปหาพวกนั้นทีล่ะก้าวๆ

หลี่อวิ๋นลี่ยังคงอึ้งกับการตายของฉ่ายเวินอยู่รอเขาเห็นจิงโม่กับอานเหยียนออกไปนอกเมืองและเดินไปทางเฉินหยวนชิ่ง

บทที่630ความจริงของตอนนั้น

จนกระทั่งวันนี้ภายในใจของเฉินหยวนชิ่งก็ยังคงโกรธชูเซี่ยและหลี่เฉินเย่นอยู่เกลียดที่หลี่เฉินเย่นแต่งงานกับน้องสาวตัวเองแต่เขากลับไม่ดูแลนางดีๆเกลียดชูเซี่ยที่ไม่ช่วยน้องสาวตัวเอง

แน่นอนหลายครั้งเขาก็คิดว่าชูเซี่ยอาจจะไม่มีทางช่วยน้องสาวตัวเองได้จริงๆแต่ความคิดนี้ม

บทที่631กองกำลังเสริม

บทที่หลี่อวิ๋นลี่รู้เรื่องนี้รู้สึกโกรธเกลียดจนกัดฟันตัวเองเขาคิดไม่ถึงเลยว่าเฉินหยวนชิ่งผู้โง่เขลานี้จะไม่เคลื่อนไหวใดๆในช่วงเวลาที่สำคัญเช่นนี้นี่มันมือไม่พายไม่พอแถมเอาเท้าราน้ำชัดๆ

แต่ตอนนี้เขาทำได้เพียงสั่งให้กองทัพหนานจ้าวโจมตีเมืองเพื่อโน้มน้าวกษัตริย์หนานจ้าวต