บทที่605คิดถึงท่านแม่

ซูเหร่ามีหัวใจที่อยากจะถามแต่ทว่าจิงโม่กลับมิเอ่ยอันใดออกมานางเพียงแค่จ้องมองแผนที่ในมือใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

รอยยิ้มของนางราวกับว่ามีมนต์ขลังที่ทำให้จิตใจของผู้คนสงบสุข

ในที่สุดสถานที่ที่พวกเขามาถึงก็คือทะเลสาบซือหยวน

ซึ่งก็คือสถานที่ที่ประชาชนของเมืองจ

บทที่606พบกับเฉินหยวนชิ่งอีกครา

จิงโม่เอ่ยเสียงเบาพลางก้มศรีษะลงแท้จริงหลายวันมานี้นางหลับอย่างไม่สงบสุขทุกๆคืนนางจักฝันเห็นท่านแม่

ในใจของหลีฉางอันถูกวาจาของจิงโม่ทำให้เกิดความเศร้าโศกเขาจ้องมองจิงโม่มิรู้ว่าควรจะเอ่ยปากอย่างไรดี

บอกนางว่าท่านแม่ของนางยังสบายดีดีหรือไม่?แต่ในที่สุดค

บทที่607มีเขาอยู่ในใจ

“เฉินหยวนชิ่งเจ้าก็รู้ถึงความผิดบาปด้วยหรือ?”วาจานั้นเย็นชาและไร้ความรู้สึกราวกับว่าเป็นเพียงแค่การที่องค์หญิงของแคว้นเอ่ยซักถามขุนนางเพียงเท่านั้น

เฉินหยวนชิ่งไม่เคยเห็นท่าทีที่เป็นทางการและเคร่งขรึมเช่นนี้ของจิงโม่มาก่อนเขาตกตะลึงจ้องมองเด็กหญิงที่ไม่เห็นหน้าเพียงแค