บทที่ 60 ลอบสังหารหลี่เฉินเย่น

เมื่อล้างหน้าเสร็จแล้วหญิงสาวกระพริบตาปริบๆ นางรู้สึกเคืองตาเล็กน้อยจึงปรือตามองมาทางจางจื่อเซี่ยว “ช่วยข้าดูหน่อย ได้หรือไม่ว่ามีขนตาหลุดเข้าไปในตาหรือเปล่า”

จางจื่อเซี่ยวเดินมาใกล้ๆนางก่อนจะใช้นิ้วถ่างตาของนาง “อย่าขยับ มีขนตาติดอยู่จริ

บทที่ 61 ไม่ต้องเป็นห่วง

กลุ่มทหารองครักษ์แบ่งขนาบข้างอยู่สองฝั่งนอกประตูห้องนอน ในมือของแต่ละคนถือดาบดาวไว้ในมือ บนหลังคาก็มีพลทหารกองธนูประจำที่ ทุกฝ่ายต่างเตรียมตัวพร้อมรับมืออย่างเคร่งครัดด้วยเกรงว่านักฆ่าจะย้อนกลับมา

เสี่ยวจี๋ผลักประตูห้องให้เปิดออกพลางหันมามองใบห

บทที่ 62 ไม่ได้มีความหมายลึกซึ้ง

ชูเซี่ยตวัดสายขาขึ้นมามองก็สบเข้ากับสายพระเนตรที่ล้ำลึกของฝ่าบาทที่ทอดพระเนตรมาที่นาง ทั้งสายตาและน้ำเสียงทำให้ชูเซี่ยรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ดูท่าแล้วคำว่ารับผิดชอบที่พระองค์ตรัสกับนางคงไม่ได้มีความหมายตามตัวสินะ

แต่ในเมื