บทที่ 570 หลี่อวิ๋นลี่รู้เรื่องแล้ว

มองดูฉ่ายเวินที่กำลังสับสน ภาพที่ตนถูกต้อนจนแทบจะจนมุมก็จางหายไป เขามองดูฉ่ายเวิน และถามขึ้นอย่างจริงจังว่า “พิษของข้ามียาแก้พิษหรือไม่”

เอ๋อเก๋อได้ยินพลันชะงัก และตอบพร้อมรอยยิ้มว่า “ข้าเคยบอกเจ้าแล้ว ข้าโกหกเจ้า ร่างกายของเจ้า ไม่มีสิ่งใดผิดแปลกไปไม่ใช

บทที่571ตกลง

มองดูฉ่ายเวินที่หลงตัวเองความโกรธของหลี่อวิ๋นลี่ก็หายไปเยอะเขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ให้กับนางสายตาเหมือนดั่งเข็มที่ทิ่มแทงนางได้ทุกเมื่อ

“ขอแค่เจ้าเอายาถอนพิษมาให้ข้าข้าจะทำให้เจ้าเป็นคนที่หลี่เฉินเย่นรักมากที่สุด”หลี่อวิ๋นลี่พูด

ความกดดันเมื่อกี้เพียงแค่อยากให้ฉ่ายเวินเกิดค

บทที่572ความจริงใจ

แต่ว่าสิ่งที่ฉ่ายเวินรู้สึกโชคดีก็คือหลี่อวิ๋นลี่ไม่ได้ขอยาถอนพิษกับนางตอนนี้

อาการป่วยทางจิตเช่นนี้จะมียาถอนพิษได้อย่างไรกัน?ตอนนี้สิ่งที่นางหวังคือถ้าหลี่อวิ๋นลี่ทำให้นางสมหวังจากนั้นเขาก็โดนยาพิษกลิ่นกิน……

เรื่องของเวลาน่าจะเหมาะเจาะ……

ขนาดฉ่ายเวินยังไม่กล