บทที่ 561 หลี่อวิ๋นลี่ได้หนีไปแล้ว

หมอได้หยุดเลือดให้ว่านเหลียงตามสายตาของอ๋องจิ่ว แม้จะยังอยู่ในอาการโคม่า แต่ก็ถือว่าปลอดภัยแล้ว

ข้างนอกยังคงชุลมุนวุ่นวาย ได้ยินเสียงต่อสู้กันอย่างชัดเจน เพียงแต่ทั้งหมดนี้ ราวกับว่าไม่เกี่ยวข้องกับอ๋องจิ่ว ไม่เกี่ยวข้องกับว่านเหลียง

อ๋องจิ่วปล่อยม

บทที่ 562 ความรักลึกซึ้ง

“สมควรตาย หนีไปอีกจนได้” เชียนซานสบถเสียงเบา

บทที่ปฐมกษัตริย์ทรงฆ่าล้างรุ่นพ่อของหลี่เฉินเย่นเขาหนีไปได้ หลังจากนั้นเขาปรากฎตัวทำให้ปฐมกษัตริย์ลุ่มหลง แล้วทำให้พ่อลูกแตกคอกัน ฝ่าบาทและเจ้าสำนักก็ยากยิ่งกว่า ห้าปีก่อนหน้านี้ที่มารปฏิรูปราชสำนักเขาก็หนีไป ในห้าปีนี้

บทที่ 563 การพลัดพราก

สุดท้ายอ๋องจิ่วก็ถูกว่านเหลียงไล่ออกไปจนได้ ไปจับตัวหลี่อวิ๋นลี่

แต่พวกเขาหาหลางฟงติ่งจนทั่วแล้ว ก็ยังไม่เจอหลี่อวิ๋นลี่

คนที่เจอหลี่อวิ๋นลี่เป็นคนสุดท้ายก็คืออ๋องจิ่ว หลังจากนั้นเขาก็เหมือนได้ละเหิดไปในอากาศ

เมื่อข่าวนี้ไปถึงราชสำนัก หลี่เฉินเย่นออกคำสั่ง