บทที่ 557 หลางฟงติ่งผู้ผิดแปลก

บทที่หลี่เฉินเย่นมาถึงพระตำหนักฉ่ายเหว่ยนั้น ชูเซี่ยได้นอนหลับไปแล้ว แต่หน้าของเธอซีดอย่างประหลาด ใต้แสงไหสลัวนั้นซีดเซียวราวกับกระดาษสีขาว

“ว่านสู่น เกิดอะไรขึ้นใช่หรือไม่ ทำไมสีหน้าของเจ้าสำนักพวกเจ้าไม่สู้ดีอย่างนี้” หลี่เฉินเย่นถามอย่างร้อนรน

“ฝ่าบา

บทที่ 558 แก่แล้วจึงทนต่อการขบเคี้ยว

หลางฟงติ่งในตอนนี้ ว่านเหลียงเปลี่ยนภูมิประเทศที่ตนได้สำรวจมาแล้วเป็นภาพสเก็ต และเตรียมใช้ช่องทางอ๋องจิ่วส่งข้อมูลนี้ออกไป

เธอมาอยู่หลางฟงติ่งเป็นเวลานาน ในที่สุดก็ได้รู้ข้อสรุปของหลี่อวิ๋นลี่ ในที่สุดเธอก็สามารถออกไปจากที่นี่ได้แล้ว กลับไปหาเจ้าสำนักขอ

บทที่ 559 ระหว่างข้ากับชูเซี่ยเจ้าจะเลือกใคร

บทที่ว่านเหลียงได้สติว่าถูกอ๋องจิ่วพาเข้าไปในคลอง อ๋องจิ่วได้จากไปแล้ว แถมไปพร้อมภาพสเก็ตที่เธอวาดอย่างลำบาก

“ไอ้ผู้ชายน่ารังเกียจ ทำแผนของเจ้าสำนักเสีย เจอเจ้าสำนักเมื่อไหร่ข้าจะฟ้องให้หมด ให้เจ้าสำนักจัดการกับเจ้า” ว่านเหลียงพูดจบ ก็ออกไปสำรวจ