บทที่ 553 กลับชนบท

เป็นถึงเจ้าสำนักชูเซี่ย ฆ่าเด็กที่ยังไม่ได้เกิดออกมาไปหนึ่งคน ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

นอกเสียจากเด็กคนนั้นจะเป็นรัชทายาท

แต่ว่าตอนนี้ ฝ่าบาทและชูเซี่ยต่างก็พูดว่าเด็กคนนั้นไม่ได้เป็นรัชทายาท......

เหลียงกุยสีหน้าไม่สู้ดีนัก แต่ก็ได้พูดขึ้นว่า “ฝ่าบาทช่างเปี่ยมไ

บทที่ 554 การตัดสินใจของชูเซี่ย

ชูเซี่ยไม่ได้พูดอะไรอีก มีหลันกุ้ยเฟยอยู่ทั้งคน ยังไงตนก็ไม่ถึงขั้นจะเอาชีวิตเหลียงกุยหรอก

ใช้โทษที่ตั้งใจทำร้ายเจ้าสำนักพรรคมังกรเหินให้เหลียงกุยออกจากราชสำนัก เมื่อไม่มีตำแหน่งอะไรอีก แม้เหลียงกุยคิดจะก่อกวนอย่างไรก็ยากแล้วล่ะ

เหลียงกุยไม่เต็มใจนัก แ

บทที่ 555 ความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

“เฉินเย่น ข้ามีอีกหลายเรื่องที่อยากคุยกับเจ้า เจ้าไปส่งหลันกุ้ยเฟยก่อนเถอะ ข้าจะรอเจ้ากลับมา” ชูเซี่ยเห็นหลี่เฉินเย่นน้ำตาไหล พลันรู้สึกปวดใจยิ่งนัก เธออยู่กับหลี่เฉินเย่นมานานหลายปี เห็นเขาน้ำตาไหลเพียงไม่กี่ครั้ง แต่ทุกครั้งก็เพื่อตน

ชูเซี่ยเช็ดน้ำตาให้