บทที่ 53 อาการทรุดลงอีกครั้ง

นับวันบาดแผลที่ขาของชูเซี่ยดูจะยิ่งย่ำแย่ลงทุกที หลายวันมานี้นางไม่สามารถลงจากเตียงได้อีกแล้ว เสี่ยวจี๋เงก็เป็นห่วงนายหญิงของตนเสียจนไม่เป็นอันทำอะไร ครั้นนางจะไปตามท่านหมอเทวดาจู่เก๋อมา ชูเซี่ยที่ริมฝีปากซีดขาวก็ส่ายศีรษะห้ามนางอย่างอ่อนแรง “ไม่ต้องหรอก หากจะให้ห

บทที่ 54 รู้กันถ้วนทั่ว

จูเก๋อหมิงเอ่ยเสียงเรียบ “ท่านทำอะไรย่อมต้องรู้อยุ่แก่ใจไม่ใช่หรือ ในยามนี้หมอหลวงเข้าวังไปกราบทูลต่อฮ่องเต้แล้ว เกรงว่าอีกไม่นานก็คงต้องเสด็จมากันแน่”

ชูเซี่ยรู้สึกระโหยโรยแรง “ที่แท้เขาก็มองว่าข้าเป็นคนเช่นนี้เองสินะ” ทั้งๆที่นางและเขาต่างก็เค

บทที่ 55 วางยาอีกครั้ง

ทั้งๆที่เมื่อสักครู่นางเพิ่งจะรู้สึกท้อแท้สิ้นหวังจนไม่จากมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้วไม่ใช่หรือไงกัน นางค่อยๆเผยรอยยิ้มออกมา “ขอบคุณพวกท่านมากเจ้าค่ะ ข้าไม่เป็นอะไรจริงๆ ไม่มีความอยุติธรรมใดๆด้วยเจ้าค่ะ”

พิษไข้ยังคงเล่นงานชูเซี่ยอยู่ตลอดทั้งวัน หมอหลวงก