บทที่ 506

บทที่506ความฝันของชูเซี่ย

ชูเซี่ยถึงจะร้สึกตัวนางหันไปมองหลี่เฉินเย่นและให้เขาเทน้ำให้นางดื่ม

“ไม่เป็นไรพวกเจ้าลงไปก่อน”ชูเซี่ยรู้สึกสบายคอขึ้นมาก็พูดกับพวกเขาด้วยเสียงที่แหบ

แต่ว่าคนในนี้ไม่มีใครกล้าออกไปเพราะพวกเขาเห็นหลี่เฉินเย่นทำหน้าไม่ให้ไป

ถ้าพระราชาโกรธขึ้นมา

บทที่ 507

บทที่507ฉ่ายเวินทำลายสัญญา

แม้ชูเซี่ยจะดีใจมากแต่ก็ยังคงทนไม่ได้กับร่างกายที่อ่อนล้าของตนเองนางจับมือหลี่เฉินเย่นเอาไว้และพูดเบาลงๆจนหลับไป

หลี่เฉินเย่นพยุงนางนอนลงช้าๆนางรู้สึกว่าตัวนางเริ่มอุ่นลงจากครั้งก่อนมากแล้ว

“จูเก๋อเจ้ากลับไปก่อนเถอะความคิดเรื่องยศของหมอนี้ก็ดีเหม

บทที่ 508

บทที่508ลนหาที่ตาย

แต่เขาก็คิดว่าฉ่ายเวินมีคนดีรักษาสัญญาแต่ลืมไปแล้วว่าฉ่ายเวินเป็นหญิงที่ร้ายมากเพียงใด

แต่ว่าฉองเหลากับอานเหยียนก็ยังไม่ยอมแพ้เพราเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับชีวิตของคน

พวกเขาไม่อยากให้ชูเซี่ยตาย

แต่พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้

ตอนฉองเหลากำลังอดทนอยู่ข้างห