บทที่500ความโกรธ

หลี่เฉินเย่นส่งชูเซี่ยไปตำหนักไฉ่เว่ยขนาดยืนชูเซี่ยก็ต้องใช้แรงอย่างมาก

“ครั้งนี้เจ้า……”พอเห็นร่างกายชูเซี่ยที่อ่อนล้าหลี่เฉินเย่นก็ทนไม่ได้ที่จะพูด

ชูเซี่ยยิ้มและมองหลี่เฉินเย่นนานมากกว่าจะพูด:“วันนี้ในที่ประชุมสะใจหรือไม่?”

หลี่เฉินเย่นมองดูชูเซี่ยก็พยักหน้าช

บทที่501การตัดสินใจของสองพี่น้อง

“ไม่ต้องพูดอะไรแล้วเจ้าออกวังไปกับพี่เถอะ”เฉินหยวนชิงไม่อยากฟังต่อไปแล้วเขารู้มาตลอดว่าน้องสาวตัวเองรักเขามากแต่หลี่เฉินเย่นแต่หลี่เฉินเย่นกลับทำกับนางเช่นนี้ได้ลงคอตอนนี้ก็ยังคงทำเช่นนั้นอยู่……

“พี่ชายข้าไม่ไปถ้าเริ่มใหม่ได้ข้าอยากเห็นพี่ชายมีความสุขและเฝ้

บทที่502คำขอของโหรวเฟย

วันนี้เฉินอวี่โหรวใส่เสื้อผ้าสีขาวจากนอกจนถึงด้านในมีแต่ผมที่มีปิ่นปักผมหลากสีมองไกลๆก็เหมือนนางฟ้าลงมาเกิดมาก

นางเดินเข้ามาหาชูเซี่ยและทำความเคารพ

“พี่สาวข้ามารอบกวนท่านอีกแล้ว”โหรวเฟยพูดอย่างอ่อนโยนสีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดชูเซี่ยรีบพยุงนางขึ้นไม่ให้นางทำ