บทที่ 453 ความบ้าของเฉินหยวนชิ่ง

“เฉินหยวนชิ่ง เจ้าบ้าพอหรือยัง?” หลี่เฉินเย่นจ้องเฉินหยวนชิ่งด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ เฉินหยวนชิ่งกลับจ้องมองดูที่เสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงของหลี่เฉินเย่น

ความคิดในใจเขาเหมือนกับได้รับการยืนยันก็ไม่ปาน สายตาที่มองไปทางหลี่เฉินเย่นเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย

บทที่ 454 ร่างกายที่ทรุดโทรมกะทันหัน

หลี่เฉินเย่นไล่เฉินหยวนชิ่งไปก็รีบกลับเข้าไปตำหนักนอนของชูเซี่ย ชูเซี่ยมองเขาที่สีหน้าโกรธ อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

“โมโหกับเฉินหยวนชิ่งหรือ?” ชูเซี่ยถามเสียงเบา หลี่เฉินเย่นไม่ได้พูด แต่ว่าคำตอบก็ชัดเจนอยู่แล้ว

“ข้ากลับคิดว่ากำปั้นทุบดินอย่างเขาก็ไ

บทที่ 455 ผ่าฝืนให้อาหารลาท่องเที่ยวรอบโลก

“หมูเฒ่า ตอนนี้ประเด็นที่เจ้าต้องให้ความสนใจไม่น่าจะใช่เรื่องการสั่งสอนเด็ก แต่เป็นการที่คิดหาวิธีให้เด็กคลอดออกมาอย่างปลอดภัย” จูเก๋อหมิงเห็นจูฟางไม่ได้สังเกตเห็นถึงความอ่อนแออย่างรุงแรงของร่างกายชูเซี่ย จึงพูดอย่างหนักแน่น

“วิชาแพทย์ของนางดีกว่า