บทที่ 451 ไม่เอาเด็กแล้ว

เฉินหยวนชิ่งบุกเข้าไปในพระตำหนักโหรวหยี สิ่งที่พบก็คือท่าทางของชูเซี่ยที่ขมวดคิ้วนั่งอยู่ข้างเตียงของเฉินอวี่โหรว

เฉินหยวนชิ่งคิดว่าไปกลับจวนแม่ทัพนานขนาดนี้ เพียงพอที่ชูเซี่ยจะแก้พิษได้แล้ว

“ข้านึกว่าหัวหน้าพรรคชูเซี่ยจะมีความสามารถมากเสียอีก ที่แท้แค่พิษนี้ก

บทที่ 452 บุกตำหนัก

“หลี่เฉินเย่น อย่ามาเพียงแต่แต่ว่ากับข้า ข้าบอกเจ้า ข้าจะเอาเด็กคนนี้” บทที่ชูเซี่ยพูดดวงตาก็คลอไปด้วยน้ำตาแล้ว

นางแสดงความอ่อนแอต่อหน้าหลี่เฉินเย่นน้อยมาก แต่ว่าตอนนี้ บทที่หลี่เฉินเย่นเลือกที่จะไม่เอาเด็กคนนี้เพื่อจะรักษาตัวเองเอาไว้ นางกลัวจริงๆ

เพราะว่านางร

บทที่ 453 ความบ้าของเฉินหยวนชิ่ง

“เฉินหยวนชิ่ง เจ้าบ้าพอหรือยัง?” หลี่เฉินเย่นจ้องเฉินหยวนชิ่งด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ เฉินหยวนชิ่งกลับจ้องมองดูที่เสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงของหลี่เฉินเย่น

ความคิดในใจเขาเหมือนกับได้รับการยืนยันก็ไม่ปาน สายตาที่มองไปทางหลี่เฉินเย่นเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย