บทที่ 449 รักษาทุกวินาทีที่อยู่ด้วยกัน

ท่าทางที่ยุ่งเหยิงของจิงโม่ทำให้ชูเซี่ยขำขัน นางเอ่ยกับจิงโม่อย่างอ่อนโยน “โหรวเฟยเหนียงมิเหมือนกับเฟยเหนียงอื่นๆในพระราชวัง แม่และท่านพ่อของเจ้ารู้สึกละอายใจต่อนาง ดังนั้นมิว่าท่านพี่ของนางเป็นเช่นไร แม่ก็จะรักษาและถอนพิษให้แก่นาง”

แต่ไหนแต่

บทที่ 450 ความละอายใจของเฉินหยวนชิ่ง

เช้าวันที่สองชูเซี่ยนำเชียนซานไปยังตำหนักโหรวหยี

บรรดาสาวใช้มิได้เห็นการปรากฏตัวของชูเซี่ย เห็นได้ชัดว่ามันค่อนข้างแปลกประหลาด ในช่วงเวลาที่โหรวเฟยสลบไสลอยู่ ทุกๆวันเฉินหยวนชิ่งก็จะกลับมา ทุกๆวันเขาจะเฝ้าพูดคุยอยู่ที่ข้างใบหูของโหรวเฟย วาจาเหล่

บทที่ 451 ไม่เอาเด็กแล้ว

เฉินหยวนชิ่งบุกเข้าไปในพระตำหนักโหรวหยี สิ่งที่พบก็คือท่าทางของชูเซี่ยที่ขมวดคิ้วนั่งอยู่ข้างเตียงของเฉินอวี่โหรว

เฉินหยวนชิ่งคิดว่าไปกลับจวนแม่ทัพนานขนาดนี้ เพียงพอที่ชูเซี่ยจะแก้พิษได้แล้ว

“ข้านึกว่าหัวหน้าพรรคชูเซี่ยจะมีความสามารถมากเสียอีก ที่แท้แค่พิษนี้ก