บทที่442เสียงร้องของฉ่ายเวิน

“อืมเจ้าเป็นคนหนึ่งที่นับว่าฉลาดและมีไม่กี่คนในวังนี้ฉะนั้น...”

“ฉะนั้นข้าจะได้สิ่งที่ข้าต้องการแน่นอน”หลันกุ้ยเฟยไม่รอให้หลี่เฉินเย่นพูดจบจึงรีบพูดขึ้นมา

หลี่เฉินเย่นไม่พูดต่ออีกเพียงแต่พยักหน้าและเดินจากนางไปหลันกุ้ยเฟยก็พอใจและเดินจากไปหลี่เฉินเย่นจ้อง

บทที่443พวกเขาเหมาะสมกันหรือ

“เค้าเป็นเพียงแต่กุ้ยเฟยเท่านั้นชูเซี่ยคนที่มีอำนาจมากกว่าเจ้ายังไม่กล้าถามว่าข้าชอบผู้หญิงคนไหนหรือจะมีลูกกับผู้หญิงคนใดจะชอบใครมันคืออิสระของข้า”หลี่เฉินเย่นจงใจนำชูเซี่ยออกมาพูดเพื่อให้นางไม่จดจ่อกับชูเซี่ยและแสดงอาการโมโหพูดถึงส่วนนี้แล้วในวังหลังมีเพียงผู้หญิงคน

บทที่444 ความเจ้าเล่ห์ของเหลียงเฟย

“ท่านแม่บางเรื่องข้าไม่ให้ท่านรู้เพระหวังดีต่อท่านท่านก็คิดสักว่าได้ถามชูเซี่ยแล้วและก็เพื่อเหลียงเฟยทำดีๆต่อนางหน่อยดีหรือไม่”

หลี่เฉินเย่นเห้นไทเฮาใบหน้าที่จริงจังในใจกลับไม่รุ้จะทำอย่างไรดีทำได้เพียงร้องขอเสียงเบาๆ

บางเรื่องไม่สามารถพูดชัดเจนได้แ