บทที่440เหลียงเฟยท้อง

“ฝ่าบาทอวิ๋นซึนเป็นคนยังไงท่านยังไม่เข้าใจอีกเหรอข้าจะทำร้ายเหลียงเฟยทำไมข้า……”ฉ่ายเวินได้ยินคำพูดของหลี่เฉินเย่นก็ทำหน้าน้อยใจนางไม่คิดว่าเขาจะปกป้องเหลียงเฟยอะไรนั้นยิ่งไม่คิดว่านางจะเป็นคนเช่นนั้นในใจของศิษย์พี่

ทั้งที่นางยังไม่ได้ทำอะไรนางแค่โกรธที่หญิงคนนี้บังอาจ

บทที่441หลันกุ้ยเฟย

นางสนมในวังหลังที่โดนหลี่เฉินเย่นเย็นชาใส่ต่างก็ไม่อยากจากไปเพราะกว่าจะมีโอกาสได้เข้าใกล้ฝ่าบาทมีมาไม่บ่อยแต่หลี่เฉินเย่นเอ่ยปากแล้วพวกเขาจะทำอะไรไม่ได้อีกนอกเดินจากไป

มีเพียงหลันกุ้ยเฟยที่ยังเฝ้าอยู่ข้างเหลียงเฟยด้วยสีหน้าที่เป็นห่วงและทำเหมือนไม่ได้ยินที่หลี่เฉินเย่นพ

บทที่442เสียงร้องของฉ่ายเวิน

“อืมเจ้าเป็นคนหนึ่งที่นับว่าฉลาดและมีไม่กี่คนในวังนี้ฉะนั้น...”

“ฉะนั้นข้าจะได้สิ่งที่ข้าต้องการแน่นอน”หลันกุ้ยเฟยไม่รอให้หลี่เฉินเย่นพูดจบจึงรีบพูดขึ้นมา

หลี่เฉินเย่นไม่พูดต่ออีกเพียงแต่พยักหน้าและเดินจากนางไปหลันกุ้ยเฟยก็พอใจและเดินจากไปหลี่เฉินเย่นจ้อง