บทที่423น้ำตาลูกผู้ชาย

มองดูหน้าตาที่เขาคุ้นเคยนั้นช่างเป็นหน้าตาที่เขามองแล้งกูสามารถดึงสติเขาไปได้

เขาอดไม่ได้ที่จะเข้าไปใกล้แต่ก็ไม่กล้าเป็นความรู้สึกที่ใกล้แต่ก็เหมือนกับว่าไกลมากเมื่อคืนตอนเขายืนอยู่เขาก็คิดมากอยู่ด้านนอกตอนนี้ชูเซี่ยก็อยู่ตรงหน้าความรู้สึกนี้มันหนักมาก

หรืออาจะ

บทที่424เรื่องที่จะขอ

หลี่เฉินเย่นมานอนข้างนางด้วยท่าทางที่เมื่อยล้ามีนวดเคราเต็มไปหมดและมือของเขายังอยู่ในท่าบทที่จับมือนางไว้

อยู่ในวังเหรอ?หรือว่าความฝัน?

ชูเซี่ยพยายามทำให้ตัวเองตื่นแต่มองดูรอบข้างนี้ไม่ใช่ความฝันเขายังอยู่ในซุ้มทหารงั้นหลี่เฉินเย่นมาเก้อโจวงั้นเหรอ

ชูเซี่ย

บทที่425ไม่ต้องมาสนข้า

ชูเซี่ยเห็นหลี่เฉินเย่นทำท่าเหมือนได้แล้วแต่ก็เหมือนยังไม่ได้ก็เลยตอบตกลงเขาอย่างจริงจัง

ไม่ว่าตัวเองจะไม่ทำตามที่ตกลงไว้ก็ตามแต่ตอนนี้นางกลับไม่กล้าที่จะตอบปฏิเสธเขา

ชูเซี่ยไม่เคยที่จะทำร้ายหลี่เฉินเย่นได้ลงคอเลย

เห็นตอบตกลงหลี่เฉินเย่นก็รู้สึกดีใจมากเขา