บทที่412 ข้ายังไม่แพ้

“เย่เม่ยจัดการพวกเจ้ายังไงไม่ใช่เรื่องของข้าและร่างกายเด็กเขายังต้องการยาที่หัวหน้าทำให้โดยเฉาะพวกเรายังไม่แน่ใจ”เชียนซานเห็นหลิงกุ้ยท่ายเฟยร้องไห้ฟูมฟายอ้อนวอนขอให้หัวหน้าช่วย

คนที่อยู่ที่นั้นก็มีแต่นางที่เข้าใจชูเซี่ยที่สุด ชูเซี่ยช่วยผู้คนด้วยใจจริงนี้ก็คือเหตุผลหน

บทที่413 มีแต่ความตายที่พรากเราออกจากกันได้

“อวิ๋นลี่ พอเถอะ ครั้งนี้เจ้าแพ้แล้ว”อ๋องเก้าก่อนมาเขาก็รู้แล้วว่าต้องมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นก็เลยโดนผู้หญิงคนนั้นถีบลงเตียง ใช้ให้เขามาตรวจสอบดูแน่นอน เหตุผลของว่านเหลียงก็สมเหตุสมผล คนที่โมโหง่ายเวลาวางแผนก็จะมีจุดบกพร่องเยอะ

“ท่านอ๋อง ท่านคอยวั

บทที่414 ชูเซี่ยตายแล้ว?

หลี่เฉินเย่นตื่นขึ้นมาจากฝันร้าย เขาเช็ดเหงื่อที่ท่วมหัวเขาเต็มไปหมด สายตามีแต่ความกังวล

เขาย้อนคิดเรื่องความฝันถึงแม้ในใจจะกลัวมากแต่กลับอดไม่ได้ที่จะย้อนคิดแต่ยิ่งคิดใจก็ยิ่งเจ็บปวด

เขาฝันว่าชูเซี่ยมาบอกลาเขาแต่ร่างกายนางเต็มไปด้วยเลือด เขาฝันว่าชูเซี่ยจากเ