บทที่ 373 พี่ชายรูปงาม

จิงโม่ไม่รู้ว่าการที่ตนเองทำให้ก้อนเมฆที่ลอยบนท้องฟ้าเหนือเขาเฟลหลงเกิดการควบแน่นกลายเป็นฝนทำให้ให้พวกท่านแม่มีความหวังและความเบิกบานใจใหญ่หลวงมากเพียงใด ตอนนี้นางร้องไห้เหมือนดอกสาลี่ที่โดนฝน ความไร้ซึ่งพลังที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนทำให้นางไม่รู้จะรับมือกับมันอย่างไรดี

บทที่ 374 ข้อตกลงของจิงโม่

มองเห็นความร้อนรนที่ปรากฏออกมาบนใบหน้าของจิงโม่หายไป บุรุษชุดขาวก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ ก้มตัวโอบจิงโม่เข้ามาในอ้อมกอด แล้วค่อยๆเอนตัวลงนั่งบนกลีบเมฆ

จิงโม่เพ่งมองไปยังเขาเฟลหลงตลอดเวลา แต่เขาก็เพ่งมองจิงโม่อยู่ตลอดเช่นกัน ใบหน้าเล็กที่แสนขาวใสนุ่มนิ่ม ดวงตาที่มีชีวิต

บทที่ 375 ศาลา

“จิงโม่ เจ้าเข้าได้อย่างไรหรือ พบทางออกแล้วใช่หรือไม่” เชียนซานไม่รู้ว่าชูเซี่ยและจิงโม่พูดกระซิบเสียงเบาอะไรกัน เห็นทั้งสองคนไม่พูดอะไรอีก นางจึงรีบเอ่ยถามจิงโม่ขึ้นอย่างตื่นเต้นดีใจ

การถลันเข้ามาอย่างกะทันหันของจิงโม่ทำให้ทุกคนล้วนเห็นถึงความหวัง พวกเราหวังว่าจะได้ทราบเรื่อ