บทที่ 350

เงื่อนไขของคู่แฝด

“ท่านอา ท่านยังจะให้ท่านแม่ของพวกข้ากลับมาทำไมอีกเจ้าคะ หรือว่าจะให้นางกลับมาช่วยถอนพิษให้คนงามในอ้อมกอดของท่าน?” ไม่รอให้หลี่เฉินเย่นกล่าวอะไรจิงโม่ก็เอ่ยถามยิ้มๆและแสดงท่าทางราวกับเป็นผู้ใหญ่ก็ไม่ปาน

“ท่านอาไม่มีทางให้ท่านแม่ของพวกเรากลับมาหรอกพี่สาว เมื่อครู

บทที่ 351

ความคิดถึงที่ท่วมท้น

เหล่าราชองครักษต่างพลิกวังหลวงตามหาก็ไม่เจอแม้แต่เงาของคู่แฝด หลี่เฉินเย่นได้แต่ยืนนิ่งอยู่ที่ประตูหน้าตำหนักโหรวหยีไม่พูดไม่จากับผู้ใดทั้งสิ้น

“ฝ่าบาท วันนี้เป็นพิธีถวายตัวของน้องสาวกระหม่อม พระองค์ควรอยู่เป็นเพื่อนนางจึงจะถูกนะพะย่ะค่ะ” เฉินหยวนชิ่งไม่สนว่

บทที่ 352

ตำบลอวี๋นจี๋

ทันทีที่ชูเซี่ยพ้นออกมาจากรั้ววังหลวงนางและเชียนซานก็เร่งเดินทางมุ่งหน้าไปเก้อโจวทันที และด้วยการเดินทางอย่างไม่พักตลอดทั้งคืนทำให้พวกเขามาถึงเมืองเก้อโจวในวันถัดมา

การเดินทางอย่างหามรุ่งหามค่ำทำให้ทุกคนต่างก็เหน็ดเหนื่อยอ่อนเพลียกันหมด เดิมทีชูเซี่ยตั้งใจว่ารอให้ไป