บทที่ 347 ท่านไม่เชื่อข้า

ชูเซี่ยนึกไม่ถึงว่าฉ่ายเวินจะกล่าวเช่นนี้ นางไม่สนใจสายตาของผู้อื่นที่มองมาที่นาง หญิงสาวเพียงจ้องมองใบหน้าไร้ยางอายของฉ่ายเวินเท่านั้น

นางตั้งใจจะอ้าปากปฎิเสธแต่แล้วก็นิ่งไป ดวงตาที่มองไปที่ฉ่ายเวินเริ่มล้ำลึกมากขึ้น

นางเข้าใจแล้ว ทันทีที่นางแตะต้องตัวฉ่ายเว

บทที่ 348 ริเริ่มแผนการ

หลี่เฉินเย่นอ้าปากจะเอ่ยแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา ดวงตาคมของเขาจ้องมองที่ชูเซี่ยด้วยดวงตาที่สงบราบเรียบ

“แม่ทัพเฉินตื่นตูมเกินไปแล้ว อาการของน้องสาวของท่านไม่ได้ร้ายแรงเสียหน่อย เพียงแค่ดื่มยาถอนพิษก็ฟื้นขึ้นมาแล้วล่ะ” ชูเซี่ยกล่าวยิ้มๆราวกับพูดเรื่องดินฟ้า

บทที่ 349 ข้าไม่มีอารมณ์

“พี่สาว ท่านอย่าได้ลำบากใจเลย ตอนแรกข้าเพียงแค่คิดว่าหากวางยาพิษสนมของเสด็จพ่อจนตายหมดแล้วเสด็จพ่อก็จะมีเพียงท่านแม่ของเราเพียงผู้เดียวเท่านั้น” ฉองเหลาที่อยู่ข้างกายจิงโม่กล่าวปลอบใจพี่สาวของตนพลางกล่าวความในใจของตนเองให้พี่สาวฟัง ด้านจิงโม่เองก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน