บทที่ 316 ท่าทีของเหลียงกวางเสียง

ชูเซี่ยไม่กล้าที่จะรั้งรอ อุ้มเด็กน้อยแล้วรีบวิ่งมุ่งเข้าไปที่ตำหนักฉ่ายเหว่ยอย่างรวดเร็ว หลิงกุ้ยท่ายเฟยก็แข็งทื่ออยู่ที่เดิม เป็นเวลานานกว่าที่จะเรียกสติกลับมาได้

เมื่อเห็นกุยเอ๋อกะอักเลือดออกมาอีกครั้ง ความหนักแน่นในใจของตนที่มีอยู่ก่อนหน้านี้ก็สั่นคลอนเ

บทที่ 317 การหายตัวไปของเสี่ยวเชี่ยน

ในใจของชูเซี่ย อันหลันนั้นน่ารักอยู่ตลอด นอกจากครั้งที่แล้วที่ใช้จินเจินมู่สั่งสอนเฉินหยวนชิ่ง แต่ครั้งนี้กลับต้อการให้นางลงโทษตนเองทันที นางจึงคิดถึงเฉินหยวนชิ่งทันที แล้วก้มตัวลงเอ่ยถามว่า “ไม่ใช่ว่าเฉินหยวนชิ่งเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแล้วหรือ”

ครั้งก่อนอ

บทที่ 318 ไฟแห่งความโกรธขอหลี่เฉินเย่น

เกี่ยวกับการตรวจสอบทางลับใช้เวลาไม่นานก็มีผลรายงานกลับมา จุดจบของเส้นทางลับนั้นแท้จริงแล้วคือตำหนักในของฉ่ายเวิน

แต่ไม่มีผู้ใดยืนยันได้ว่าในพระตำหนักหลันจื่อเคยมีนางข้าหลวงที่ชื่อว่าเสี่ยวเชี่ยน อีกอย่างฉ่ายเวินก็อยู่ในตำหนักโดยใช้เวลาไม่นาน ทั้งหมด