บทที่ 311 บัญชีผิดปกติ

ฉ่ายเวินคิดไม่ถึงว่าการข่มขู่ชูเซี่ยของตนนั้นไม่ได้มีประโยชน์อันใดเลย เมื่อเห็นสีหน้าที่ล้วนไม่สนใจใยดีเช่นเดิมของชูเซี่ย สุดท้ายแล้วนางจึงทำได้เพียงฝากถ้อยคำที่แสนโหดร้ายเอาไว้แล้วจากไป

จนกระทั่งล้วนลืมไปว่าเจตนาเดิมของตนที่มาที่นี่คือเพื่อทำให้ชูเซี่ยนั้นจากไป

บทที่ 312 สติปัญญาของว่านเหลียงกลับคืนมา

วันนั้นชูเซี่ยได้บอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในเก้อโจวแก่หลี่เฉินเย่นแล้ว นางคิดว่าหลี่เฉินเย่นยังคงต้องเอ่ยถามรายละเอียดของเรื่องราวพวกนี้ กลับคิดไม่ถึงว่าเขาเอ่ยออกมาเพียงประโยคเดียวว่า “ก่อนหน้านี้พวกเราได้พูดตกลงกันไปแล้ว เจ้าเพียงจัดการวังหลังแทนเจิ้นใ

บทที่ 313 การคุกคามของหลี่อวิ๋นลี่

“นายท่านของพวกเราเป็นบุคคลที่ความรู้ความสามารถอย่างแท้จริง หลายปีก่อนก็ได้ทำยาออกมาช่วยหยุดการคันของข้า” ว่านเหลียงไม่ได้เชื่อฟังคำสั่งที่ให้หยุดพูด เพียงใช้น้พเสียงในการพูดจาที่เบาลงเล็กน้อยเท่านั้น

“ท่านเป็นบุรุษที่องอาจผู้หนึ่ง แต่เก็บตลับยารักษาใบหน