บทที่ 31 เผชิญหน้ากองโจร

การเดินทางกลับลงจากเขาครานี้ ชูเซี่ยก็ยังคงรู้สึกหวาดกลัวที่จะเข้าเขตเขาอสรพิษเช่นเดิม แต่ทว่าครั้งนี้หลี่เฉินเย่นกลับเป็นฝ่ายจูงมือนางค่อยๆเดินไปด้วยกันทีละก้าวทีละก้าว ราวกับว่าเขาพร้อมจะปกป้องนางหากมีอะไรเกิดขึ้น

ในใจนางรู้สึกซาบซึ้งกับการกระทำของเขายิ

บทที่ 32 ปลอดภัยกลับวัง

เมื่อมาถึงจุดที่นางกับท่านอ๋องเผชิญหน้ากับเหล่ากองโจร ที่แห่งดูปกติยิ่ง มีเพียงคราบเลือดบนพื้นเท่านั้นที่พอจะบ่งบอกได้ว่าที่แห่งนี้เคยเกิดการต่อสู้กันขึ้น ทว่าบนนี้มีเพียงสาบลมพัดเอื่อยๆ ไร้เงาของคน!

ชูเซี่ยออกตามหาเขาอย่างบ้าคลั่ง จนกระทั่งนางพบเศษผ้าอยู่ในเล

บทที่ 33 รักษาองค์ชายน้อย

ไทเฮาและฮองเฮาเองก็ทรงเสด็จมาอารามชูหยางกับนางด้วยเช่นกัน เมื่อมาถึงอารามหลวงหยงเฟยที่คอยเฝ้าดูอาการขององค์ชายอานเหยียนไม่ห่างก็พบนางกำนัลหลวงที่ค่อยๆประคองชูเซี่ยเข้ามา นางไม่ได้เอ่ยถามอาการชูเซี่ยก็รีบเอ่ยขึ้น “หยิง หลง เจ้ามาก็ดีแล้วรีบมาดูอาการอาเหยียนเร็วเข้า