บทที่ 292 อาจารย์ของชูเซี่ยอย่างนั้นหรือ

หน้าของฉ่ายเวินพลันขึ้นคล้ำเส้นเลือดปูดนูนขึ้นมาชัดเป็นพิเศษ ชัดจนกระทั่งสามารถมองเห็นการไหลเวียนของเลือดในเส้นเลือดได้ ความอัปลักษณ์นี้ทำให้ผู้คนไม่กล้ามองโดยตรง

นางขบเคี้ยวเขี้ยวฟันพูด "ท่านปกป้องนางเช่นนี้ ท่านคิดว่านางทำอะไรก็ถูกไปหมดอย

บทที่ 293 ดึงขุนพลซุนมาเป็นพวก

เนื่องด้วยการเดินทางมาค่ายทหารครั้งนี้ไม่ได้ประกาศให้เฉินหยวนชิ่งได้รับรู้ก่อน ดังนั้น ยามที่ราชรถมาถึงประตูใหญ่ของค่ายทหารถึงได้มีนายทหารเข้าไปแจ้ง

เฉินหยวนชิ่งได้ยินว่าฝ่าบาทเสด็จมาก็รีบพาเหล่าทหารออกมาต้อนรับทันที

“ถวายพระพรฝ่าบาท!” เฉินหยวนชิ่ง

บทที่ 294 ทำลายให้สิ้นซาก

หลี่หยุนกางเผยรอยยิ้มออกมานิด ๆ เขาไม่รู้ว่าฮ่องเต้เตรียมที่พูดทำเรื่องนี้ ความจริงสิ่งที่เรียกว่าฎีกาฉบับนี้เดิมทีเป็นเรื่องปั้นแต่งขึ้นทั้งสิ้น แต่เรื่องพวกเขาเหล่าขุนพลยึดพื้นที่ถูกเหลียงกุยยกขึ้นมาพูดเพื่อกดดันฮ่องเต้ในเวลานั้นคือเรื่องจริง

เหตุผลที่ก