บทที่275 พระราชโองการไทจู

เพราะว่ามีสองฝั่งให้เลือกเป็ยฝ่ายที่เคยได้ยินและไม่เคยได้ยิน ดังนั้นขุนนางในนนั้นก็ไม่รู้ว่าต้องอยู่ฝั่งไหน

เคยได้ยินก็คือได้ยินคนที่ไม่เคยได้ยินก็ไม่ได้ยินนี้มันจะใข้ตัดสินได้อย่างไร

แคว้นเหลียงประชุมเช้ายศสูงเจ็ดผิ่นต้องเข้าประชุมทุกคน

คนที่สี่ผิ่นขึ้

บทที่276 ลงโทษเหลียงกุยอย่างไร

ลู่จ่งก่วน（ก็คือลู่กงกง）ก้มตัวรับพระราชโองการมาเอาไว้ที่มือนำลงไปยื่นให้เหลียงกุย“ท่านเหลียง เชิญดูครับ”

เหลียงกุยอึ้ง เป็นไปได้อย่างไรที่มีพระราชโองการสองฉบับ?เป็นไปไม่ได้เขาดูอย่างละเอียด ไทจูมีการจดอย่างละเอียดว่าตอนไทจูออกพระราชโองการฉบับนี้เขาแค่ออกไปอ่าน

บทที่277 ไทเฮาหายดี

หลี่เฉินเย่นมองดูเขา ใบหน้าหล่อเหลาของเขาคลี่ยิ้มออกมาช้าๆ“อืม ได้”

เฉินหยวนชิ่งเห็นเขายิ้มแปลกๆในใจก็เกิดตกใจขึ้นมา ตอนนี้เขาก็เห็นตัวเองบ้าง หยุดงานเหลียงกุยสามเดือนก็ว่าอันตรายแล้วแต่ว่าแค่สามเดือนจากความสามารถเขาแล้วเขาก็สามารถกลับเข้ามาในราชการได้ง่ายแล้ว

เขาต