บทที่ 261 จิ้งกั๋วโฮ่วถูกลอบสังหาร

บนเขาหลางฟงติ่ง ในที่สุดกลุ่มสายลับก็กลับออกมาสบทบกัน

พวกเขาเหล่านั้นเดินออกมาจากป่าอย่างเงียบเชียบไร้ร่องรอย บางคนก็แบกฟืนไว้ทีหลัง บางคนก็มีพวกของป่าอยู่ในมือของตน รวมไปถึงไก่ป่า และกระต่ายป่า

พวกเขาไม่ได้เอ่ยคำพูดหรือทำความเคารพหลี่อหยุนกางทำเพ

บทที่ 262 ออกนอกวัง

ใบหน้าของหลี่เฉินเย่นเปลี่ยนไปทันที “ฉ่ายเวิน?”

“แม้แต่เฉินหยวนชิ่งก็ตื่นตะลึงไปเช่นกัน “ฉ่ายเวินตายไปแล้วไม่ใช่หรือ””

“ใช่แล้ว แต่ว่าไม่มีผู้ใดรู้ว่าเชียนซานนางมองผิดไปหรือไม่” หลี่อหยุนกางเองก็ไม่กล้ายืนกรานเรื่องนี้ เพราะว่าฉ่ายเวินนางตายไปแล้วทั้งยังถูกฝังแล

บทที่ 263 แยกย้ายกันจัดการ

วันนี้ทั้งวันชูเซี่ยเอาแต่ถามว่านเฉียงว่าเชียนซานอยู่ที่ไหน ในใจของนางเอะใจว่าต้องเกิดบางอย่างขึ้นแน่แล้ว เพราะตั้งแต่เมื่อวานที่เชียนซานไล่ตามจูเก๋อตัวปลอมไป นานถึงเพียงนี้ก็ยังไม่กลับมา นางไม่กล้าคิด

จูเก๋อหมิงกล่าวกับนางว่าเชียนซานนางไปจัดการธุระบางเรื่อง