บทที่ 241 ความลำบากใจที่มาจากเหลียงเฟย

เป็นเวลานานพอสมควร กว่าหลี่เฉินเย่นจะปล่อยชูเซี่ย ยังไม่ทันสบตากัน ชูเซี่ยหันหลังเดินจากไปในทันที

ณ ปากประตูพระตำหนักข้าง มีลู่กงกงและเหลียงเฟยกำลังเฝ้าอยู่

เห็นชูเซี่ยเดินออกมา ลู่กงกงคำนับ “หมอชูไปดีมาดี”

การมาของเหลียงเฟยในค

บทที่ 242 กุญแจ

หรงกุ้ยท่ายเฟยจับมือของหล่อนไว้ “ท่านอย่าคิดมากเลย รักษาตัวให้ดี ท่านเห็นไหมว่าชูเซี่ยมักจะไปรักษาคนนอกวัง ฝ่าบาทก็ทรงยุ่งกับงานราชการ ไม่มีเวลามาดูแลลูกหรอก อย่าไปหวังพึ่งผินเฟยนางในเหล่านั้นเลย หากท่านไม่เป็นคนดูแล ใครจะมาช่วยดูแลล่ะ”

ฮองไทเฮาได้ยินหรงกุ้ยท่ายเฟยพูดแบบนี้

บทที่ 243 การมาอย่างกะทันหันของถ้ายเว่ย

ชูเซี่ยเรียกเขาไว้ “หลวี่หนิง เจ้าอย่าตรวจสอบแค่ตัวล็อกนั้นตัวเดียว เดี๋ยวจะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น ให้พูดว่าฝ่าบาททรงออกสั่งให้ตรวจสอบทุกสิ่งอย่างที่เกี่ยวข้องกับหมอหลวงหลัน แล้วก็ไม่อนุญาตให้ใครแทรกแซงการตรวจสอบ”

หลวี่หนิงพูดว่า “ได้เลย ข้ารู้แล้ว