บทที่239 เรื่องผีบทที่สอง

ชูเซี่ยอยู่กับเขาสองคนก็รู้สึกไม่ค่อยเป็นกันเอง แดดสาดส่องเข้ามาทำให้อากาศร้อนขึ้น

หลี่เฉินเย่นไม่อยากให้นางไปและพูดกับนางว่า “เจ้ายังจำบทที่เราไปเก็บสมุนไพรได้ไหม เจ้าพูดเล่าเรื่องผีให้ข้าฟัง จากนั้นเจ้าก็จะพูดอีกเรื่องสุดท้ายก็เล่าไม่ได้ตอนนี้เจ้าเล่าได้ไหม?” ช

บทที่240 แลกกับนิรันดร์

ชูเซี่ยพยักหน้า“ใช่ ตอนเจ็ดวันนัน้ นางรอคนในบ้านมาแต่ว่าไม่มีใครมาเยี่ยมนางเลย จากนั้นเราก็ตรวจสอบถึงรู้ว่านางหย่าแล้วพ่อพาเด็กไปต่างประเทศแล้ว ขนาดนางเกิดอุบัติเหตุยังไม่ใครมารู้”“หย่า?”ลู่จ่งก่วนรู้สึกว่าคำพูดที่ชูเซี่ยพูดเขาฟังออกเลย

“ก็คือถอนจากการเป็นภรรยา”ชูเซี

บทที่ 241 ความลำบากใจที่มาจากเหลียงเฟย

เป็นเวลานานพอสมควร กว่าหลี่เฉินเย่นจะปล่อยชูเซี่ย ยังไม่ทันสบตากัน ชูเซี่ยหันหลังเดินจากไปในทันที

ณ ปากประตูพระตำหนักข้าง มีลู่กงกงและเหลียงเฟยกำลังเฝ้าอยู่

เห็นชูเซี่ยเดินออกมา ลู่กงกงคำนับ “หมอชูไปดีมาดี”

การมาของเหลียงเฟยในค