บทที่ 227 คนไม่ดี

ผู้ชายใบหน้าอ้วนกลมคนหนึ่งกวาดดวงตามาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของชูเซี่ยก็จะยกนิ้วขึ้นชี้ตรงไปที่หญิงสาว “พวกข้ามาหานาง ข้าไม่คิดจะมีเรื่องกับเจ้า เจ้าเองก็หลบไปแต่โดยดีเถิด มือเท้ายังพอจัดการได้ แต่กระบี่ไร้ตาเกรงว่าหากเจ้าบาดเจ็บคงจะไม่ดีนัก”

เชียนซานร้อง ‘เฮอะ’ ออกมา “นางเป็นน

บทที่ 228 หัวหน้า

จูฟางหยวนเอ่ยขึ้น “เชียนซาน เจ้าไปกินยาผิดมาหรือถึงได้หาว่าข้าไปจ้างคนมาป่วนพวกเจ้าน่ะ”

ชายหนุ่มปรายตามองหลี่อวิ่นกังเล็กน้อย

หลี่อวิ่นกังยิ้มขำ “ไม่ต้องปิดแล้วล่ะ ชูเซี่ยนางจับได้แล้ว เจ้านี่ก็ใช่ จะหาก็ควรหาคนที่ฝีมือพอไปวัดไปวาได้สิ จะไปหายอดฝีมือมาทำไมกัน เชียนซ

บทที่ 229 เชียนซานไม่ยอมออกเรือน

เหลียงกุยฟังคำบอกเล่าของบุรุษหน้าอ้วนด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว “เจ้าว่าอย่างไรนะ นางเพียงแค่ขยับมือก็ทำให้พวกเจ้าได้รับบาดเจ็บแล้วงั้นหรือ”

เขายังกล่าวต่อไป “ไม่ผิดขอรับ แม้แต่เชียนซานยังไม่ใช่คู่มือของพวกเราด้วยซ้ำ แต่ทว่าชูเซี่ยนางเป็นกระบี่ที่ซ่อนคมในฝักจริงๆ”