บทที่20 ลูกแม่ปลอดภัยทั้งคู่

เวลาค่อยๆผ่านไป ตอนแรกทุกคนยังคงรออย่างเงียบสงบได้ แต่ตอนนี้เวลาผ่านไปสองชั่วยามแล้ว พระนางเจ้าทั้งหลายเริ่มกระซิบกัน ฮ่องเต้ก็เริ่มรู้สึกนั่งกระสับกระส่าย แต่เมื่อมองเห็นไทเฮานั่งนิ่งๆพูดพระสูตรพุทธอยู่ ท่านจึงอดทนไว้

ในสองชั่วยามที่ผ่านไปนี้ ห

บทที่ 21 กลับตาลปัตร

/

เมื่อทุกคนที่ได้ยินเช่นนั้นต่างก็หน้าถอดสี หันมามองชูเซี่ยด้วยแววตาตื่นตระหนก เมื่อครู่ไม่ใช่นางกล่าวว่าปลอดภัยแล้วหรือ ไฉนเพียงแค่พริบตาเดียวกลับกลายเป็นเช่นนี้ไปได้

ชูเซี่ยแทบไม่เชื่อในสิ่งที่ตนเองได้ยิน“เป็นไปได้อย่างไร บัวหิมะเทียนซานมิใช่สามารถแก้พิษได้

บทที่22 ความอดทนของพระชายารอง

เหล่าหมอหลวงเมื่อเห็นชูเซี่ยมีความเป็นห่วงเป็นใยต่อพระชายาเจิ้นหยวนมากเกินกว่าฐานะน้องสะไภ้ เมื่อเห็นนางฝืนถึงปานนั้นก็กลัวว่าจะเกิดปัญหาขึ้นมา อดเอ่ยเสนอออกความเห็นไม่ได้ “พอเถอะ พอได้แล้ว ยามนี้พิษก็แพร่กระจายไปทั่วร่างพระชายาแล้ว กอปรกับอาการตกเลือดหลังคลอดด้ว