บทที่ 192 กระทึบอย่างหนัก

หลวี่หนิงก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ทุบไปที่หน้าอกของจูฟางหยวน ดีที่หลายปีมานี้จูฟางหยวนก็ไม่ธรรมดา ขยับขาทั้งสอง แล้วเคลื่อนตัวไปทางด้านข้างอย่างรวดเร็ว โยกหลบหมัดนี้ไปได้

จูฟางหยวนร้องขึ้นอย่างตกใจ “อะไรกัน ชูเซี่ย ในเมืองหลวงไม่มีใครต้องรับพวกเราเลย พวกเราร

บทที่ 193 คุณหมอชูกลับมาแล้ว

เมื่อเชียนซานได้ยิน รีบหันหลังกลับไป เหมาะเจาะกับการลงจากม้าของจูฟางหยวนและเดินโซซัดโซเซเข้าไป

เมื่อเชียนซานเห็นใบหน้าของจูฟางหยวน นางหัวเราะไม่หยุด พลันชี้ไปที่จูฟางหยวนและพูดว่า “เหล่าจู ตอนนี้เจ้าได้เป็นหมูสมชื่อแล้วล่ะ”

ตาทั้งสองข้างของจูฟางหยวนบวมจ

บทที่ 194 เข้าวัง

เพียงพริบตาเดียว ผู้คนบ้านใกล้เรือนเคียงที่ปลูกอยู่ติดกันอีกนับสิบหลังก็รีบมากันเลย ไม่นานชูเซี่ยถูกล้อมรอบด้วยฝูงชน ทุกคนต่างพากันถามไถ่สารทุกข์สุขดิบกัน ช่างอบอุ่นเป็นมิตรเสียจริง

ชูเซี่ยคิดไม่ถึงเลยว่าทุกคนจะจำนางได้ นางอยู่ที่นี่ได้ไม่นานนัก ความสัมพันธ์กับข้างบ้านก็ไม