บทที่ 184 ขอแต่งงาน

"จิงโม่ ฉองเหลา ออกมานี่หน่อย!" เขาจอดรถม้าไว้ที่ลานสวนด้านนอก จากนั้นก็พุ่งเข้ามาข้างในแล้วตะโกนลั่น

"ท่านพ่อบุญธรรม ท่านกลับมาแล้วหรือ" ร่างทั้งสองพุ่งออกมาจากตัวบ้านราวกับลมกรด ล้อมเขาพลางตะโกนด้วยความดีใจ

"กลับมาแล้ว!" จูฟางหยวนอุ้มเด็กขึ้นด้วยมือข้างละคน จ

บทที่ 185 เขาสบายดีไหม

หญิงที่ยังไม่แต่งงานแต่มีลูก?

อ่า ชูเซี่ยรู้สึกเหมือนหัวจะแตกเป็นสองเสี่ยง การที่จะพูดคุยกับหนอนหนังสือที่ทำอะไรไม่เป็นนั้น ต้องใช้ความอดทนมากจริง ๆ ไม่เช่นนั้นคงโมโหได้ง่าย ๆ

"หลี่ฟูจื่อ ขอบคุณสำหรับความเป็นห่วงของท่าน แต่ข้าคิดว่าเลี้ยงลูกเพียงคนเดียวก็

บทที่ 186 แนะนำให้เจ้ากลับเมืองหลวง

หากคนเราเป็นดั่งที่เห็นในคราแรก ก็คงจะดีมากทีเดียว

ชูเซี่ยไม่กล้าคิดอีก เรื่องอนาคตก็เหมือนกับยาพิษที่แตะต้องไม่ได้

จูฟางหยวนมองนาง พลางพูดขึ้นอีกว่า “ชูเซี่ย ขอถามหน่อย ตอนนี้เจ้ารู้สึกมีความสุขใช่หรือไม่”

“ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ” ชูเซี่