บทที่ 172 ชูเซี่ยตั้งครรภ์

ชูเซี่ยได้ยินเช่นนั้นก็กลุ้มใจและสงสารนางยิ่งนัก “จากนั้นเล่า”

ขู่เอ่อร์สูดลมหายใจลึกๆ หญิงสาวกุมหน้าอกของตนไว้อย่างปวดใจก่อนจะค่อยๆรวบรวมเรี่ยวแรงและความกล้าเล่าต่อไป “ตอนนั้นอานุ่ยเกอก็มา เขาและข้ามีนัดกันในวันนั้นว่าจะนำยาสมุนไพรไปให้เขาเพราะว่ายามนั้นมา

บทที่ 173 เจ้ามันนางปีศาจ

ในเช้าวันถัดมาเชียนซานก็กลับมาในวังหลวง เมื่อได้ยินข่าวดีจากหว่านเหนียงนางก็ดีใจเสียจนกระโดดโลดเต้น

หญิงสาววิ่งไปกอดชูเซี่ยไว้แน่น “ดีเหลือเกิน ดีจริงๆ ในที่สุดข้าก็จะได้มีนายน้อยแล้ว”

หว่านเหนียงยิ้มกับภาพตรงหน้า “ดูเจ้าสิ ดีใจอย่างกับเป็นผู้ตั้งคร

บทที่ 174 ความสงสัยของโหร่วยเฟย

หลังจากที่หลี่เฉินเย่นกลับออกไปหว่านเหนียงก็วิ่งพรวดพราดเข้ามาในห้อง

เชียนซานมองชูเซี่ยด้วยความสงสารเห็นใจ “นายหญิง เหตุใดท่านจึงต้องกล่าวออกไปเช่นนั้น ฝ่าบาทจะต้องคิดว่าท่านเป็นคนทำร้ายเฉินอวี่จู๋จริงๆแน่”

หว่านเหนียงเองก็พยักหน้าเห็นด้วย “ใช