บทที่ 162 ไม่ยอมรบกวน

หลังจากที่ฉ่ายเวินจากไปแล้ว หลี่เฉินเย่นจึงเรียกให้ตามหลางเยว่ให้มาเข้าพบ เขาเดินมือไขว้หลังอย่างร้อนใจอยู่ในห้องทรงพระอักษร ฉ่ายเวินมาในวันนี้เพื่อสืบข่าวซึ่งอาจจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แม้ว่านางไม่ได้เอ่ยถึงเจตนาของตนออกมา แต่กลับเอ่ยถึงสถานะที่แท้จริงของซูเซี่ยครั้งแล้วค

บทที่ 163 สัญลักษณ์ของหญิงสาว

ห้าวันแล้วที่ซูเซี่ยได้ออกจากวังไป ตอนนี้อาการเบื้องต้นของเชียนซานได้คงที่แล้ว อย่างน้อยไข้ที่สูงก็ลดลง ตุ่มเม็ดของโรคทรพิษที่ขึ้นตามใบหน้าก็เริ่มที่จะตกเป็นสะเก็ดแล้ว บนใบหน้าของเชียนซานไม่มีรอยแผลเป็นเหลืออยู่ให้เกิดข้อสงสัยเลย ดังนั้นซูเซี่ยจึงออกจากวังไปตามหา

บทที่ 164 ยกตนข่มท่าน

ซูเซี่ยพาหญิงสาวกลับวังระหว่างเดินทางอยู่นั้นจึงเอ่ยถามนางว่า “เจ้ามีชื่อว่าอย่างไร เพราะเหตุใดถึงมาอยู่ที่นี่หรือ”

หญิงสาวเดินตามซูเซี่ยอยู่ทางด้านหลัง ความสูงของนางประมาณเดียวกับซูเซี่ย แต่ว่ารูปร่างนั้นถือว่าผอมกว่าซูเซี่ย แม้ว่าจะดูงดงามแต่ขณะที่เดินอยู่ด้าน