บทที่153 ความรักของคนอื่น

หลี่เฉินเย่นมาหาชูเซี่ยที่ตำหนักทุกวันและมากินข้าวแต่ว่าเขาไม่เคยมาค้างคืนเลย

เริ่มต้นชูเซี่ยนึกว่าเขาจะพักที่ตำหนักเจิ้งโหล่ง ต่อมานางได้ยินข้ารับใช้พูดกระซิบกันเงียบๆถึงรู้ว่าหลายวันมานี้เขาไปพักค้างคืนที่ตำหนักของโหร่วยเฟย

ในสมองก็มีภาพเมื่อสามปี

บทที่ 154 ศึกสงครามเย็น

ชูเซี่ยรีบพยุงนางขึ้นมาและเรียกคนเข้ามาส่งนางไปเข้าห้องนอน

เชียนซานไม่ควรจะดื่มเหล้าจริงๆตลอดทางนางตะโกนออกมาว่า “คนเลว”ถ้วยแก้วและขวดที่อยู่บนโต๊ะนางปัดลงพื้นหมดเลยจากนั้นนางก็ชกต่อยตีตบคนที่มายกหน้าไปทำเอาหน้าของข้ารับใช้บวมช้ำแดงกันหมด สุดท้ายหว่านเหนียงเคย

บทที่ 155 แสดงละคร

อาหารส่งมา เสียวไฉกับข้ารับใช้คนอื่นนำอาหารมาแล้วก็ยื่นอยู่ข้างๆ

หลี่เฉินเย่นตักอาหารให้นางและพูดว่า: “กินสิ!”

ชูเซี่ยส่ายหัว “ข้าไม่หิว!”

หลี่เฉินเย่นเปลี่ยนสีหน้าและออกคำสั่ง: “กินเข้าไป นี่เป็นคำสั่ง!”

ชูเซี่ยเงยหน้ามองเขาและมองเห็นสาย