บทที่151 สอบสวนเชียนซาน

ตำหนักฉ่ายเหว่ยได้เปลี่ยนทาสรับใช้อีกแล้ว คนพวกนี้เป็นคนที่หลี่เฉินเย่นเป็นคนเลือกเองทั้งหมดและเป็นคนที่จงรักภักดีต่อเขาเพียงคนเดียว

หลี่เฉินเย่นก็ได้เรียกหว่านเหนียงมาด้วย เมื่อก่อนหว่านเหนียงเป็นคนรับใช้ของไทเฮาเก่าและเป็นข้ารับใช้ที่ไทเฮาคนก่อนไว้ใจมากที่สุ

บทที่152 เจอหน้ากันแต่กลับไม่พูด

เชียนซานผลักนางล้มลงไปอีกที ทำให้ฉ่ายเวินที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวล้มลงไปทันทีน้ำตาที่เอ่อล้นอยู่ที่ตาไหลออกมาทันทีและมองเชียนซานอย่างกลัวๆจากนั้นเธอก็ไม่ลุกขึ้นและรีบพูดอธิบายอย่างน่าสงสาร: “เชียนซานเจ้าเข้าใจผิดแล้วล่ะ พี่สาวข้าบอกเจ้าใช่ไหมว่าข้าวางยาใส่นาง?ขอ

บทที่153 ความรักของคนอื่น

หลี่เฉินเย่นมาหาชูเซี่ยที่ตำหนักทุกวันและมากินข้าวแต่ว่าเขาไม่เคยมาค้างคืนเลย

เริ่มต้นชูเซี่ยนึกว่าเขาจะพักที่ตำหนักเจิ้งโหล่ง ต่อมานางได้ยินข้ารับใช้พูดกระซิบกันเงียบๆถึงรู้ว่าหลายวันมานี้เขาไปพักค้างคืนที่ตำหนักของโหร่วยเฟย

ในสมองก็มีภาพเมื่อสามปี