บทที่146 สายเลือด

สิ่งที่ชูเซี่ยต้องการจากเชียนซานก็ความวู่วามนี่ล่ะ

เพราะอย่างนั้นพวกนางทั้งสองจึงเดินทางไปที่จวนใต้เท้าซือคงทันที

ชูเซี่ยเดินนำหน้าในขณะที่เชียนซานเดินตามนางมาด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน เมื่อมาถึงหน้าประตูจวนนางก็เกิดอาการลังเลขึ้นมาเล็กน้อย ชูเซี่ยเห็นท่าทางเ

บทที่ 147 ชีวิตในวังหลัง

ผู้คนที่อยู่นอกห้องเมื่อเหนเชียนซานพุ่งออกมาจากห้องต่างก็ตื่นตระหนกกันหมด ชูเซี่ยที่รู้สึกตัวก่อนใครเพื่อนก็วิ่งตามเชียนซานออกไป

ใต้เท้าซือคงคิดว่าเกิดเรื่องขึ้นกับฮูหยินก็รีบวิ่งเข้าไปในห้อง เมื่อเห็นว่าภรรยาของตนฟื้นขึ้นมาแล้วและพยายามหยัดกายขึ้นมา แต่เพราะ

บทที่ 148 งานพระราชสมภพของไทเฮา

ก่อนหน้านี้ชูเซี่ยมักจะสั่งให้คนคอยจับตาดูฉ่ายเวินอยู่ตลอด แต่ทว่าหลังจากเฝ้าจับตาดูแล้วก็ไม่พบว่าฉ่ายเวินจะมีพฤติกรรมน่าสงสัยอะไร อีกอย่างวังหลังในตอนนี้ก็ปกติสุขดีชูเซี่ยจึงถอนคำสั่งในที่สุด ฉ่ายเวินระยะนี้ก็เป็นมิตรกับนางมาตลอดนางจึงคิดว่าตนเองคงคิดมากไปเอง