บทที่ 135 ไร้หนทางเลือก

ฉ่ายเวินก็เข้าวังแล้วเช่นกัน นางพักอยู่ที่หอหลันฮว่าข้างตำหนักฉ่ายเหว่ย เป็นคนบ้านใกล้เรือนเคียงกับชูเซี่ย

เดิมทีหลี่เฉินเย่นคิดจะแต่ตั้งนางเป็นจวิ้นจู่ (พระองค์หญิง) แต่นางปฏิเสธ นางบอกว่าได้ยินแบบนี้ก็ดีใจมากแล้ว ไม่อยากเหน็ดเหนื่อยเพราะชื่อตำแหน่งลวง หากถูก

บทที่ 136 หญิงปากคอเราะร้ายดุด่าคน

แต่ละวันก็ผ่านไปอย่างเรียบง่ายไร้รสไร้ชาติเช่นนี้

วันนี้หลวี่หนิงเข้าวัง เขาดื่มสุรามาเล็กน้อย จากนั้นก็มุ่งตรงไปที่ตำหนักฉ่ายเหว่ย ชี้ไปที่ชูเซี่ยแล้วก่นด่าอย่างเกรี้ยวกราด “เป็นเพราะเจ้าที่ทำให้ฝ่าบาทตกเข้าสู่ภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นนี้ ถ้าข้า

บทที่ 137 ออกจากวังชั่วคราว

ปีนี้ดอกบัวในสระใหญ่เบ่งบานงดงามเป็นพิเศษ ดอกสีม่วงอมชมพูโผล่พ้นออกมาจากสระสีเขียว สายลมพัดผ่านเบาแผ่วเบา แค่บัวไหวเพียงนิด กลิ่มหอมก็พัดขึ้นไปรอบด้าน

หลี่เฉินเย่นกับชูเซี่ยนั่งอยู่ในศาลาใจกลางสระใหญ่ บนโต๊ะทางขวามือวางสุราอ่อน ๆ พร้อมกับแก้วกระเบื้องขา