บทที่ 120 หนีออกจากกับดัก

ชูเซี่ยเดินออกจากในเหตุการณ์วุ่นวายเมื่อครู่ นางต้องไปถึงตำหนักจาวหยางก่อนที่องค์รักษ์ผู้นั้นจะไปถึง หากสายเกินไปเรื่องราวก็ไม่น่าที่จะดี

เมื่อมาถึงด้านนอกของตำหนักบรรทมของฮองเฮา ด้านนอกของตำหนักล้วนเต็มไปด้วยองค์รักษ์แล้ว รอเพียงให้องค์รักษ์ที่ไปขอรับคำสั่ง

บทที่ 121 ยอมจำนน

ตอนนั้นเองที่ฉ่ายเจวียนและยู่ซวงเดินเข้ามาภายในห้องโถงด้านในด้วยสภาพการแต่งหายไม่เรียบร้อย ใบหน้างดงามดวงตาแดงก่ำบวมช้ำแต่ปราศจากน้ำตา เมื่อเห็นว่าเหล่าองครักษ์จากไปโดยพูดไม่จา พวกนางก็รู้ว่าบัดนี้ฮองเฮาทรงปลอดภัยแล้ว

ฉ่ายเจวียนและยู่ซวงคุกเข่าลงเบื้องพระพักตร์ “พวก

บทที่ 122 มังกรพิโรธ

เหม่ยเซียงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้นางรับฟัง “วันคืนวานใต้เท้าเหยียนได้มาโรงละครของเราเพื่อดูการแสดงงิ้ว ตอนนั้นเขาแต่งตัวเหมือนชาวบ้านทั่วไปไม่ได้โดดเด่น คืนนั้นพวกเราเล่นงิ้วที่มีชื่อว่า 《จักรพรรดิ์ล่องแดนใต้》พะย่ะค่ะ เรื่องนี้เป็นละครงิ้วพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงมากอีกทั้งพ