บทที่ 101 สุสานคนไร้ญาติ

จูเก๋อหมิงใช้เวลาค้นหาอยู่ทั้งวันทั้งคืนก็ยังไม่พบ

จิตใจของท่านหมอหนุ่มก็เริ่มรู้สึกไม่สงบขึ้นมา แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะคาดเดาว่าชูเซี่ยเป็นฝ่ายหนีไปเองเพราะทนอยู่ในสภาพเช่นนี้ไม่ได้ แต่ทว่าเมื่อกลับมาคิดดูอีกครั้งนางเองก็ไม่ใช่หญิงสาวที่ไร้ความ

บทที่ 102 งาน(ไม่)มงคล

หลี่อวิ่นกังส่ายหน้าไปมาอย่างหดหู่ใจ เขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเองได้ยิน “เปิ่นหวางไม่เชื่อ เหตุใดเสด็จพ่อจึงทำกับพวกเราเช่นนี้ พวกเราเป็นโอรสแท้ๆของพระองค์ไม่ใช่หรือ!” แม้จะกล่าวออกไปเช่นนี้ แต่น้ำเสียงของเขาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง ในใจลึกๆของเขาเชื่อในทุ

บทที่ 103 จับพิรุธได้

หลี่เฉินเย่นกระชกสาบเสื้อของนางขึ้นมาก่อนเอ่ยเสียงเหี้ยม “วันมงคล? ไม่ผิด วันนี้เป็นงานมงคลสมรสของเปิ่นหวาง แต่ทว่าเมื่อสามปีก่อนเปิ่นหวางก็ได้แต่งพระชายาไปแล้วเหตุใดวันนี้จึงต้องมาแต่งพระชายาอีกครั้งเล่า หากไม่ใช่เพราะเจ้าเปิ่นหวางต้องเป็นเช่นนี้หรือ”